Splendor Solis (de pracht van de zon) is een alchemistische tekst uit de renaissance, toegeschreven aan Salomon Trimosin. De tekst beschrijft onder andere een alchemistisch proces van wedergeboorte en transformatie in drie fasen, gesymboliseerd door drie zonnen: De eerste fase is Nigredo, gesymboliseerd door een zwarte zon die geassocieerd word met verrotting en vernietiging. Daarna volgt Albedo, gesymboliseerd door een witte zon, die wordt geassocieerd met zuiverheid en ontwaken. De laatste fase is Rubedo, gesymboliseerd door een rode zon, die geassocieerd word met wedergeboorte en schepping. Dit werk brengt het alchemistische proces tot leven, van de vernietiging van het oude tot de geboorte van het nieuwe.

Nigredo, in het Nederlands vaak vertaald als ‘donkerte’, gesymboliseerd door een zwarte zon, is een begrip uit de (renaissance-)alchemie dat vaak wordt geassocieerd met verrotting en vernietiging. Deze vernietiging vormt de eerste fase van een alchemistisch proces; het is een noodzakelijke stap voor de wedergeboorte of het ontstaan van iets nieuws.

Nigredo werd in première gebracht door het symfonieorkest van het Conservatorium van Amsterdam o.l.v. César Ramos.

Radimlja is een middeleeuwse begraafplaats in de buurt van Stolac, Bosnië-Herzegovina. Vanwege de grafmarkeringen staat het op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Dit stuk is geïnspireerd door de reliëfs op deze graven en een gedicht met dezelfde titel, Radimlja, van de Bosnische dichter Mak Dizdar (1917-1971). In deze spannende rapsodie voor rietkwintet worden meerdere terugkerende motieven worden gecombineerd tot een kleurrijk mozaïek. Lees hier het volledige gedicht.

Radimlja werd in première gebracht door het Dianto Rietkwintet tijdens de Alba Rosa Viëtor/Calefax Composers Contest.

Dit werk, gebaseerd op het gedicht So, we’ll go no more a roving van Lord Byron (1788-1824) en geïnspireerd door het gelijknamige stuk van Maude Valerie White (1855-1937) dat in 1888 voor zang en piano werd gepubliceerd, geeft een beeld van de emotionele nasleep van een beëindigde relatie. Hoewel het oorspronkelijke stuk en het gedicht meer gaan over het einde van jeugdig optimisme en het ouder worden, neemt deze herinterpretatie een veel donkerdere wending. Lees hier het volledige gedicht.

By the Light of the Moon werd in première gebracht door Sophia Hunt (sopraan) en het Nederlands Kamerorkest als onderdeel van het Opera Forward Festival 2025.

Dit werk voor strijkkwartet, bestaande uit vier delen, is gebaseerd op het gelijknamige gedicht van T.S. Eliot (1888-1965), dat oorspronkelijk werd geschreven in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog. Dit stuk geeft een nieuwe betekenis aan het gedicht en reflecteert op de huidige toestand van de wereld. Lees hier het volledige gedicht.

‘Sonificatie’ wordt gedefinieerd als het gebruik van geluid om gegevens waarneembaar te maken, of, kort gezegd, het omzetten van iets in geluid. Dit uit twee delen bestaande stuk voor vier percussionisten heeft tot doel ‘tijd’ een geluid te geven.

De titel Changing Shapes verwijst naar de manier waarop een beperkte hoeveelheid muzikaal materiaal in de loop van de compositie van context verandert. Changing Shapes werd in première gebracht door Duo Dulfer & Witteveen tijdens het Gaudeamus Festival 2023.

Vjetrenica (wat letterlijk ‘windgrot’ betekent) is een grottenstelsel in Bosnië en Herzegovina, gelegen nabij Zavala op de Popovo Polje (de ‘vlakte van de priesters’). Het is de grootste grot in Bosnië en Herzegovina en wordt beschouwd als de grot met de grootste biodiversiteit ter wereld. In 2024 werd de Vjetrenica-grot uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed.

Dit stuk is geïnspireerd door de Bosnische Sevdah, een traditioneel volksmuziekgenre uit de Balkan dat vaak gaat over (onvervulde) verlangen en liefde. Sevdah-muziek wordt gekenmerkt door een gematigd tempo en melodieën. In Vjetrenica wordt gebruikgemaakt van microtonen, die vaak zijn gebaseerd op de bayati-makam, een toonladder die veel voorkomt in Sevdah-muziek.

凝視 (Níng Shì), wat Mandarijn voor ‘staren naar’ is, is een werk dat de blootstelling en kwetsbaarheid van muzikanten tijdens een optreden onder de aandacht brengt. Veel muzikanten worstelen met plankenkoorts, wat vaak als beschamend wordt beschouwd. Het is echter een onlosmakelijk onderdeel van de realiteit van het optreden op het podium. Dit project zet de angst van de artiest om in een hoorbaar spoor en nodigt het publiek uit om getuige te zijn van de authentieke emotie van een artiest.

Níng Shì werd op 27 mei 2025 door Cherilynne Wang in première gebracht.

Dit werk, gebaseerd op het gedicht So, we’ll go no more a roving van Lord Byron (1788-1824) en geïnspireerd door het gelijknamige stuk van Maude Valerie White (1855-1937) dat in 1888 voor zang en piano werd gepubliceerd, geeft een beeld van de emotionele nasleep van een beëindigde relatie. Hoewel het oorspronkelijke stuk en het gedicht meer gaan over het einde van jeugdig optimisme en het ouder worden, neemt deze herinterpretatie een veel donkerdere wending. Lees hier het volledige gedicht.

By the Light of the Moon werd in première gebracht door Sophia Hunt (sopraan) en het Nederlands Kamerorkest als onderdeel van het Opera Forward Festival 2025.

Reversed Decrease werd opgenomen door Ana Teresa Pereira in december 2023.

Nightfall/Reminiscence werd opgenomen door Samuel Jesset (saxofoon) and Jana Schell (piano) in maart 2024.